عوامل موثر بر عضویت اتحادیه کارگری در کشورهای OECD
آمارهای عضویت اتحادیه
مشکلاتی
به علت اختلاف میان کشورها بر سر تعاریف ، منابع و پوشش اطلاعات روش های
گزارشگری در مقایسه های میان ملی به وجود می آید . در حقیقت هیچ تعریف
مشترکی از آن چه که یک سازمان اتحادیه را تشکیل می دهد وجود ندارد زیرا به
عنوان مثال ممکن است در آمار های عضویت اتحادیه در یک کشور ، انجمن های
کارگری نیمه حرفهای مان گنجانده نشده باشند مانند انجمن آموزش ملی در
ایالت متحده که مانند اتحادیه ها عمل می کند و در آن کارمندان علاقه خود را
به مذاکره گروهی نشان می دهند ولی اتحادیه های کارفرمایی و انجمن های
کارگری که به منظور ارائه فردی ، اشتراک را رد می کنند و نقشی را در
مذاکرات جستجو نمی کنند یا سازمان هایی که فقط از خود کارگران تشکیل شده
اند که معمولاًمانع ورود ناظران می شوند .
آمارهای
عضویت اتحادیه نه تنها بستگی به تعریف یک اتحادیه کارگری دارد بلکه وابسته
به کسی که به عضویت اتحادیه درمی آید مسائل اصلی در این جا با گنجاندن
کارگران بازنشسته و بیکار ارتباط دارند. اگر چه افراد بازنشسته به عضویت
اتحادیه باقی مانده اند ، به عنوان مثال در ایتالیا تقریباً کل اعضای
اتحادیه مستمری بگیران و بازنشستگان می باشند زیرا اتحادیه هنوز به آنها
مزایا اعطاء می کند و یا سهم مالی آنها را کاهش داده که معمولاً برای کنار
گذاشتن آنها از عضویت و تراکم مناسب تلقی می شود (نسبت اعضای واقعی به
احتمالی ) به علت این که آنها اعضای فعال نیروی کارمند نمی باشند ، هدف
محاسبة یک مجموعه تراکم بر نیروی کار فعال اقتصادی میباشد.
ولی مسئله گنجاندن اعضای بیکار اتحادیه خیلی بحث انگیز می باشد price Bain
به این نکته اشاره دارند که کارگران بیکار اغلب تلاش می کنند که عضویت خود
را حفظ کنند تا بتوانند از مزایای دوستانه استفاده کنند و اطلاعاتی د
رمورد راه اندازی شغل کسب کرده و به آنهایی که در تجارت بسته فعالیت
دارند، دسترسی پیدا کرده و نیز به دلایل اجتماعی و سیاسی عضویت را حفظ می
کنند. Lewis و Murphy رابطة مستحکمی را میان [عضویت و میزان ] میزان حفظ عضویت و تأثیر اتحادیه بر استخدام پیدا کردند از یک طرف Walsh
مشاهده کرد که روند بیکاری طولانی، مدت عضویت آنها را پایان می دهد و برخی
شواهد بدست آمده از اروپا نشان می دهد که تعداد کمی از کارگران بیکار
متعلق به اتحادیه کارگری در فرانسه ،ایرلند ، وپرتغالمی باشند.
دلیل
این که چرا افراد عضویت خود را در هنگام از دست دادن کار رها می کند ، به
علت فقدان تقاضا برای خدمات اتحادیه ، ناتوانی اتحادیه در عرضه کالاهای
خصوصی (تا عمومی) و با نارضایتی از اتحادیه در حفظ عضویت بیکاران می باشد
تحقیقی در بریتانیا ، عامل اصلی در ناکامی حفظ عضویت این بود که اتحادیه ها
به عنوان مهیا کنند. تسهیلات برای بیکاران تلقی نمی شوند .آنها با افراد
مشغول به کار سرو کار دارند برعکس در بلژیک ، دانمارک و فنلاند ، تعداد
اعضای بیکار اتحادیه بیشتر می باشد ( 80 درصد از کل کارگران بیکاردر بلژیک
عضو اتحادیه می باشند ) این کشورها همراه باسوئد به دلایل تاریخی نقش خود
را در مدیریت مزایای بیمه بیکاری حفظ کرده اند . و از این طریق برای
کارگران فرصت ارتباط و حفظ این ارتباط را در اتحادیه در زمان بیکاری فراهم
کرده اند
نه تنها
تعاریف و معیارهای متفاوتی برای عضویت اتحادیه کارگری وجود دارد بلکه برای
عضویت احتمالی اتحادیه کارگران وحدت طلب – مخرج عدد تراکم نیز صدق میکند
که اندازه نیروی کار وحدت طلب را ثابت نگه داشته ،معیار مقایسهای مشترک
را برای کشورها ارائه می کند. علاوه بر این برای اهداف مقایسه بین المللی
تعریف پتانسیل باید بین کشورها هماهنگ باشد. حداقل سه معیار پتانسیل عضویت
وجود دارد که ارقام متفاوتی را ارائه می کند .
بنابراین
برآوردهای تراکم اتحادیه کارگری متفاوت می باشد .در تعریف دقیق، نیروهای
مسلح را نادیده گرفته می شوند زیرا در بسیاری از کشورها آنها از ورود به
فعالیت اتحادیه کارگری منع شده اند و نیز افراد خود اشتغال و بیکار نیز
نادیده گرفته می شوند. دومین معیار مشابه است ولی افراد بیکار را در نظر می
گیرد ، و برآورد کمتری از تراکم را با افزایش مخرج کسر در محاسبه ارائه می
کند Bain و Price از این معیار حمایت می کنند. زیرا اگر
افراد بیکار از عضویت کنار گذاشته شوند ، تراکم تشکیل اتحادیه به سمت
افزایش دوره های بیکاری متمایل می شود به دلیل افزایش بیکاری پتانسیل
عضویت کاهش می یابد ولی ارقام واقعی عضویت بعد از یک فاصله و شکاف قابل
توجهی انجام می گیرد . ولی سایر محققان به این نکته اشاره دارند که چنین
نتیجه غیر عادی در طول سالهای اول رکورد اقتصادی موقتی می باشد و به سختی
یک توافق نامه قدرتمند ، شکل می گیرد.
سومین
معیار پتانسیل عضویت نیروهای مسلح را نادیده گرفته ولی کارمندان و بیکاران
غیر نظامی را همراه با افراد خود اشتغال در بسیاری از کشورها، به عضویت
اتحادیه می پذیرد . به عنوان مثال در سوئد متخصصان خود اشتغال به خوبی
سازماندهی شده اند به علت این که ضریب تراکم به عنوان درصدی از نیروی کار
با استخدام غیر کشاورزی محاسبه می شود ، با فرض این که در برخی کشورهامانند
آمریکا فقط حدود 2 درصد از کارگران کشاورزمتشکل در اتحادیه می باشند .
سؤالی که مطرح می شود این است که آیا کارگران کشاورزی در مخرج کسر ضریب تراکم گنجانده شده اند یا خیر .
قطعاًدر برخی کشورها کارگران کشاورز به خوبی سازمان دهی شده اند : 9 درصد در ایتالیا ، 50 درصد در سوئد و 33 درصد در دانمارک .
اخیراًچنین
برداشت می شود که به علت این که زمینه هایی برای این تصور وجود دارد که
یکی از این سه معیار نسبت به دیگری برتری دارد ، در موارد خاص معیار مناسب
بستگی به هدف دارد . بنابراین به عنوان مثال اگر هدف برآورد قدرت مذاکراتی
اتحادیه باشد ، تصور می شود که سطح پایدار از بیکاری زیاد ، تأثیر کمی بر
فرایند مذاکره یا نتایج دستمزد داشته باشد و برای گنجاندن افرادبیکار در
ضریب تراکم نامناسب باشد . ولی اگر هدف برآورد تأثیر احتمالی اتحادیه بر
دولت باشد بنابراین یک معیار واضح تر و ساده تر تراکم که افراد بیکار را به
عنوان اعضای احتمالی می گنجاند منطقی تر می باشد .
آمارهای عضویت اتحادیه از دو منبع بدست می آیند .بررسی های نیروی کار یا خانواده و اتحادیة کارگری فردی یا خود کنفدراسیون ها.
در حال
حاضر آمریکا تنها کشوری است که اطلاعات زمانی را از یک بررسی خانوادگی بدست
می آورد برای سایر کشورها ، از جمله استرالیا ، کانادا ، سوئد و بریتانیا
،اطلاعات عضویت اتحادیه از روش های بررسی برای تعداد سالهای محدود به دست
می آید تقریباًنیمی از کشورهای OECD ، مجموعه های عضویت رسمی
اتحادیه را جمع و منتشر می کنند با این وجود فرانسه منبع مستقیمی از
آمارهای عضویت اتحادیه ندارد زیرا نه دولت و نه اتحادیه ها هیچ گونه
اطلاعات ملی را جمع آوری نمی کنند Price مشاهده کرده است که از
گذشته روابط موزونی میان دولت و اتحادیه وجود داشته است که اتحادیه شکل
گرفته و هیچ تقسیم ایدئولوژیکی میان کفندراسیون ها وجود ندارد و انتشارات
آماری رسمی معمولاً یک مجموعهای را برای عضویت گروهی اتحادیه می گنجانند
(یعنی آمریکا، بریتانیا ، کانادا، استرالیا ؛ نیوزیلند، اتریش، دانمارک،
نروژ، سوئد، سوئیس) ولی در کشورهایی مانند فرانسه بلژیک، ایتالیا، اسپانیا،
یونان و ترکیه که نهضت اتحادیه تقسیم شده و یا روابط با دولت خصمانه می
باشد. (اطلاعات مربوط به عضویت تنها ا زطریق فراکنفدراسیون های اتحادیه به
چاپ می رسند و بر اساس یک مبنای غیر منطقی ومتفرق می باشد.)
قطعاً در جایی که اطلاعات موجود از اتحادیه ها بدست آید ، اشتباهات جدی به ویژه اغراق در مقایسه با منابع اطلاعاتی وجود دارد .
ممکن
است یک اتحادیه به خاطر جایگاه اجتماعی برخی از اعضایش به خود مغرور شود و
بر کارفرمایان و اعضایش تأثیر گذاشته و قدرت خود را به اتحادیه های رقیب
نشان دهد و از طرف دیگر ممکن است یک اتحادیه به اعضای خود برای کاهش پرداخت
ها به فدراسیون ها ، گروه های سیاسی ، گروه های فشار و دولت لطمه وارد
سازد.
در
فرانسه چندگانگی اتحادیه کارگری مستلزم این است که ارقام عضویت کاذب و
متظاهرانه باشند و در هر مورد آمارهای عضویت فرانسه شاخص خیلی رضایت بخشی
از وضعیت یا تأثیر اتحادیه کارگری نمی باشند و. در آن کشور شعبه انحصاری
فدراسیون های ملی اتحادیه (که به طور خود به خود نماینده بوده و حق مذاکره
دارند) یک توان و قدرت سازمانی بستگی به توان واقعی ایشان می دهد همچنین
کارگران فرانسوی حمایت را از طریق شرکت در هر اعتصاب انتخاب می کنند تا عضو
رسمی اتحادیه شدن ممکن است حمایت از نتایج انتخاب های محل کار برای
نمایندگان شخصی به منظور عضویت در کمیته ها، حاصل شود . همچنین در اسپانیا
معیارهای کمی قدرت اتحادیه بر نتایج انتخاب محل کار - نماینده متمرکز شود
زیرا طبق قانون انتخابات است که حضور اتحادیه دارد مذاکرات جمعی تعیین می
کنند علاوه بر این علیرغم کاهش عضویت در سالهای اخیر اتحادیه های اسپانیایی
، ظرفیت قابل توجهی برای حفظ بسیج عمومی کارگران از خود نشان داده است .
میزان
تشکیل اتحادیه ، درجات مختلف حمایت اجتماعی و انگیزه را منعکس می کند. در
برخی کشورها عضویت اجباری از طریق توافق نامه های اتحادیه بسته مانند در
ایالت متحده و بریتانیا به منظورهماهنگ شدن با مسئله الحاقیه آزاد وجود
دارد و زیرا اتحادیه های کارگری ویژگی های خوب عمومی مهمی دارند همچنین
توافق نامه های کنترل برای حفظ عضویت همراه با معیارهایی مانند تأثیر
اتحادیه بر دسترسی به حفظ معاملات برای بیکاران و یا دسترسی به مزایای
بازنشستگی ( مانند کشاورزی ایتالیا)، وجود دارد . chany و Scrrcntlinal به
این نتیجه رسیدند که در تغییر آمارهای عضویت اتحادیه ، مفهوم عضویت و آن
چه که به معنی گرفتن کارت عضویت است در همة کشورها به یک طریق تعبیر نمی
شود .
روند در عضویت و تراکم
جدول 1 تغییرات و تراکم عضویت را در 18 کشور OECDدر
طی دوره 89-1970 نشان میدهد که به منظور هماهنگی در محاسبه میزان تراکم
میان کشورها، اعضای خود اشتغال ، بازنشسته و بیکار نادیده گرفته شده است و
در اینجا محاسبه با تقسیم عضویت اتحادیه بر تعداد دریافت کنندگان حقوق
انجام شده است .واضح است که سطوح تشکیل اتحادیه (تراکم ) بین اقتصادهای
بازار پیشرفته متفاوت می باشد و از 85-70 درصد در سوئد ، دانمارک و فنلاند
تا کمتر از 20 درصد در آمریکا و فرانسه در پایان هدة 1980 گسترده می باشد .
در خصوص ارقام مطلق ، عضویت اتحادیه دردهة 1970در تمام کشورها به جز
فرانسه افزایش یافته و برعکس کاهش است که در دهة 1980 در 13 تا از18 کشور
رخ داده است و فرانسه بالاترین میزان کاهش بیش از 40 درصدی عضویت را تجربه
کرده است بعد از تغییرات نیروی کار ، تراکم اتحادیه در 11 کشور در طول دهة
گذشته افزایش یافته در حالی که در طول دهة 1980، در همة کشورها ولی به جزء
کشور اروپای شمالی کاهش یافته است به طور کلی به نظر می رسد که اتحادیه ها
در کشورهای کمی متحد ، ضعیف تر می باشند در حالی که در کشورهای خیلی متحد ،
این ارتباط قوی تر می باشد ولی ادعا می شود که چنین مقایسه تراکم های کمی و
متوسط در مورد آمریکای شمالی مانند میان رقم تراکم بالاتر برای کانادا را
در ارتباط با آمریکا گمراه کننده می باشد و در نهضت کارگری کانادا، تشکیل
اتحادیه بخش دولتی که اخیراًتوسعه یافته کاهش واقعی تشکیل اتحادیه خصوصی
را جبران کرده است .در آمریکا برعکس اندازه نسبی بخش های خصوصی و دولتی
برعکس شده است بنابراین تراکم کمی، روندهای خصوصی را بیشتر از دولتی منعکس
می کند بنابراین مقایسه میانگین تراکم با دو ساختار نهضت کاری سازمانی
متفاوت ، در تضاد می باشد و بنابراین گمراه کننده است
